انتصاب گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران

 

برپایۀ گزارشی که در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۸۹ توسط دبیر کل سازمان ملل متحد، بان کی مون در بارۀ وضعیت حقوق بشر در ایران منتشر شده است، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد باید به انتصاب گزارشگر ویژه برای ایران اقدام کند.

این گزارش میاندوره ای دبیر کل در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران، که توسط قطعنامۀ شماره ۲۲۶/۶۵ مجمع عمومی مصوب آذر ۱۳۸۹ درخواست شده بود، وضعیت خطرناک و وخیم حقوق بشر در ایران را مستند می کند.


در این گزارش آمده است که: دبیر کل بر دستاوردهای با ارزشی که مکانیسم های ویژه می توانند به نظارت و گزارشگری در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران و تسهیل کمکهای فنی در زمینه های مربوطه بیفزایند  تاکید دارد. بشر در ایران بنماید را پیاده سازی نمایند


این گزارش شکنجۀ گسترده، قطع عضو و شلاق، کمبود آیین دادرسی حداقلی در دادگاه های ایران، آزار مدافعان حقوق بشر و چهره های سیاسی مخالف، قوانینی که اعدام کودکان را مجاز می سازند، و تبعیض قانونی بر علیه زنان را مستند می کند و نتیجه گیری می کند که اصلاحات حقوقی اساسی برای اینکه ایران را با تعهدات پیمان نامه های حقوق بشری اش  منطبق کند مورد نیاز است.


این گزارش  همچنین بر عدم همکاری کارگزاران رژیم با مکانیسم های ویژۀ سازمان ملل تاکید می کند.  به رغم  ادعای رژیم جمهوری اسلامی بر "دعوت از گزارشگران موضوعی حقوق بشر، از سال ۲۰۰۵ تا کنون، هیچ گزارشگر ویژه ای مجوز بازدید از زندانهای رژیم را دریافت نکرده است.  این گزارش همچنین به تعداد بسیار پایین پاسخهای  رژیم  به مکاتبات فوریِ  ارسال شده از سوی گزارشگران ویژه درخصوص موارد فراوان نقض حقوق بشر در ایران اشاره می کند.

 

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران ، این گزارش همچنین افزایش خیره کنندۀ موارد اعدامهایی که بسیاری از آنها پس از محکومیت به محاربه ویا بر اساس جرایم مربوط به مواد مخدر صورت گرفته اند، را مستند می سازد.  بر اساس این گزارش، به رغم اینکه تعداد روزافزونی از کارگزاران رژیم تایید می کنند که مجازات اعدام ممکن است بازدارندۀ موثری برای جرایم مربوط به مواد مخدر نباشد، قوۀ قضاییۀ رژیم همچنان در عرصۀ عمومی به نیاز به مجازات های سخت اصرار می ورزد.


از مرداد ۱۳۸۹، اعدام های گروهی و پنهانی متعددی، خصوصا در میان افرادی که متهم به قاچاق مواد مخدر هستند، گزارش شده است و این اعدامها آمار اعدام ها را به تعداد بی سابقه ای افزایش داده اند.  در مقایسه با ۹۴ اعدام در سال ۲۰۰۵، سالی که محمود احمدی نژاد برای بار اول رییس جمهور ایران شد،  ایران در سال ۲۰۱۰ حداقل ۵۴۲ نفر را اعدام کرد.  در سال ۲۰۱۱، تا کنون ۱۵۰ نفر، و یا هر ۸ ساعت یک نفر، اعدام شده اند.